Microsoft και το Project Slica αποθήκευση δεδομένων με 10.000 χρόνια ζωής
Η τελευταία επίδειξη τεχνολογίας του τεχνολογικού κολοσσού παρουσιάζει μια εναλλακτική στην παραδοσιακή διατήρηση ψηφιακών αρχείων σχεδόν 5 terabyte πληροφοριών "χαράχθηκαν" μέσα σε ένα κομμάτι γυαλί συμπαγές και μικρό με στόχο να παραμείνουν αναγνώσιμα για χιλιετίες. Μου θυμίζει ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει το 2007 με το όνομα "2057 ο κόσμος μας σε 50 χρόνια" που παρουσίαζαν μια τέτοια τεχνολογία παρόμοια τεχνολογία αλλά σε κρυστάλλους (Την προτείνω). Σύμφωνα με το Microsoft Research Blog το σύστημα, γνωστό ως Project Slica, βασίζεται σε λέιζερ εξαιρετικά σύντομων παλμών που τροποποιούν τη δομή του γυαλιού χωρίς να απαιτούν μαγνητικά ή ηλεκτρονικά μέσα.
Τεχνικά, η διαδικασία χρησιμοποιεί παλμούς λέιζερ διάρκειας της τάξης του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου. Κάθε παλμός δημιουργεί μικροσκοπικές τρισδιάστατες δομές εικονοστοιχείων όγκου (voxels) που οργανώνονται σε πολλαπλά επίπεδα εντός του γυαλιού (αναφέρεται ότι φτάνουν τα 301 στρώματα). Η ανάγνωση των δεδομένων γίνεται οπτικά ένα μικροσκόπιο φωτογραφίζει κάθε επίπεδο και ένα σύστημα αναγνώρισης εικόνας μετατρέπει τα οπτικά μοτίβα ξανά σε ψηφιακή πληροφορία, με πολύ χαμηλά αν όχι μηδενικά ποσοστά σφάλματος στις δοκιμές.
Το υλικό έχει σαφή πλεονεκτήματα ασφαλούς μακροχρόνιας φύλαξης. Το γυαλί δεν χρειάζεται συνεχή ενέργεια για να "κρατήσει" τα δεδομένα και επιδεικνύει αντοχή σε παράγοντες που φθείρουν τα συμβατικά μαγνητικά μέσα θερμότητα, υγρασία, ακτινοβολία και μαγνητικά πεδία. Με προσομοιώσεις επιταχυνόμενης γήρανσης, οι δημιουργοί του Project Slica προτείνουν ότι τα αποθηκευμένα αρχεία θα παραμείνουν αναγνώσιμα για περίπου 10.000 χρόνια σε συνθήκες δωματίου χρονική κλίμακα που υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε γνωστή μέχρι σήμερα εγγραφή.
Από οικονομικής και λειτουργικής άποψης, η ιδέα αλλάζει το παραδοσιακό μοντέλο διαφύλαξης δεδομένων σημερινές υποδομές cloud ξοδεύουν τεράστια ποσά ενέργειας και πόρων για να διατηρήσουν τη διαθεσιμότητα και την ακεραιότητα των αρχείων σε βάθος χρόνου. Η στατική αρχειοθέτηση σε ανθεκτικό υλικό εξαλείφει αυτές τις ενεργειακές απαιτήσεις, αλλά εισάγει αντισταθμίσεις κυρίως ως προς τις ταχύτητες εγγραφής και την άμεση προσβασιμότητα των δεδομένων. Για έγγραφα που χρειάζονται σπάνια ανάγνωση αλλά πρέπει να επιβιώσουν για γενιές κρατικά αρχεία, πολιτιστική κληρονομιά, ιστορικοί φάκελοι ο συμβιβασμός της χαμηλής ταχύτητας εγγραφής μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτό.
Ποιοι θα ωφελούνταν; Εκτός από εθνικά αρχεία και μουσεία, προφανείς αγοραστές είναι μεγάλοι πάροχοι cloud και εταιρείες media που πρέπει να διαφυλάξουν πολύτιμο ψηφιακό υλικό. Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η λύση έχει νόημα όταν η κύρια απαίτηση είναι μακροβιότητα και όχι συχνή πρόσβαση. Προκλήσεις παραμένουν το κόστος παραγωγής, η ταχύτητα εγγραφής, και η βιομηχανική κλίμακα ανάγνωσης-εγγραφής παράγοντες που θα καθορίσουν αν η τεχνολογία θα παραμείνει εξειδικευμένη ή θα βρει ευρύτερη υιοθέτηση.
Για το μέλλον, δύο άξονες θα κρίνουν την επιτυχία αν το κόστος ανά TB μειωθεί αρκετά ώστε να γίνει οικονομικά βιώσιμο για μεγάλους φορείς και αν οι διαδικασίες ανάγνωσης-εγγραφής βελτιωθούν σε ταχύτητα και αυτοματισμό. Εφόσον επιτευχθούν αυτά, η αποθήκευση σε γυαλί μπορεί να συμπληρώσει και όχι να αντικαταστήσει τις υπάρχουσες λύσεις, προσφέροντας μια "ψυχρή" υποδομή για δεδομένα που πρέπει να αντέξουν στον χρόνο.
Το Project Slica είναι μια τολμηρή πρόταση για την ψηφιακή μνήμη του μέλλοντος ένα υβρίδιο υλικού και οπτικής τεχνολογίας που ξαναβάζει στο τραπέζι την ερώτηση πώς και γιατί κρατάμε πληροφορία για τις επόμενες γενιές. Αν το τεχνολογικό οικοσύστημα δεχτεί την τεχνολογία και το κόστος γίνει προσιτό, ίσως σύντομα διαβάζουμε λιγότερα για διατήρηση με ενεργό κατανάλωση και περισσότερα για "αρχειοθέτηση για αιώνες".
{alertInfo}Ακολουθήσετε το Tech News in Greek στο Facebook, X , Instagram και στο Google News για να μαθαίνετε άμεσα όλα τα νέα.
